De toekomst door de ogen van Tonke Dragt. Herziene uitgave van deze prachtige klassieker.
Jock keek naar buiten. Sterren zag hij niet, wel de duizenden lichten en lichtjes van de stad. Sommige knipoogden vriendelijk, andere staarden hem onverschillig aan. Als ogen.Overal waar Jock Martijn kijkt, ziet hij steen en hoge gebouwen. Alle natuur is verdwenen. Hij verlangt naar regen, naar wouden, naar tijgers… maar die zijn er niet meer, op Aarde. Wél zijn er overal beeldschermen, systemen die alles registreren, en huisrobots die voor je zorgen. Wanneer Jock vermoedt dat zijn eigen robot hem bespioneert, kan hij niemand meer vertrouwen.
Wat moet je doen als je je niet thuis voelt in een wereld waarin iedereen alles van je weet – misschien zelfs je gedachten?
‘Mijn beste boek – mijn lievelingsboek.’ Tonke Dragt
Paulien Cornelisse: "De vraag ‘wat is je lievelingsboek?’ is onmogelijk te beantwoorden. Toch antwoord ik altijd Ogen van Tijgers, van Tonke Dragt. Ik heb al jaren niet meer gecheckt of dat echt zo is, maar ik heb het gewoon als feit geaccepteerd." / "Ik zat net bij DWDD en had best nog wat meer over mijn lievelingsboek willen vertellen, maar daar was coronatechnisch geen tijd meer voor. Dus doe ik het zo: mensen, lees niet alleen De brief voor de koning, maar ook de toekomstboeken van Tonke Dragt! Beginnen met Torenhoog en mijlenbreed, en dan lekker door met Ogen van tijgers. Einde bericht." – Bron 1 | 2
