Maar weinig Nederlandse poëzieliefhebbers zullen nog nooit iets van Ingmar Heytze hebben gelezen. Van zijn bundels werden tienduizenden exemplaren verkocht, zijn gedichten sieren vele gevels in de stad Utrecht, en zijn gelegenheidsgedichten - zoals die over de ramp met mh17 - staan menigeen in het geheugen gegrift.
Na vijfentwintig jaar dichterschap en vijftien bundels is het daarom de hoogste tijd voor een allesomvattende verzamelbundel. Nagenoeg alle gedichten vanaf zijn debuut De allesvrezer (1997) tot en met het recente De man die ophield te bestaan (2015) zijn in deze spectaculaire uitgave opgenomen, aangevuld met ongebundelde en nieuwe gedichten.
Voor de liefste onbekende is een even zaligmakende als laagdrempelige en handzame bundel voor eenieder die nader wil kennismaken met 'de ongekroonde dichter des vaderlands', dan wel Heytze hélemaal wil hebben.
Roos Moggré tipt deze bundel: "Het is iets wat je mee kunt nemen en wat op allerlei situaties toepasselijk is. [...] Hij leefde eigenlijk het leven voor, zoals ik het daarna ging leven. Hij durft het harde, ruwe te benoemen. Hij beschrijft dingen die ik wel denk maar niet hardop durf te zeggen. Zo schrijft hij over twijfels en angsten die hij heeft, die ik herken. [...] Wat ook wel apart is dat hij een tijd paniekaanvallen had en de stad niet uit durfde. Daar heb ik veel van hem over gelezen. Dat vond ik fascinerend. Op een gegeven moment was ik 30 en kreeg ik zelf paniekaanvallen. Toen heb ik 'm ook een tijd niet gelezen. Ik kon het niet handelen. [...] Maar uiteindelijk ben ik toch wel weer die gedichten erbij gaan pakken en dan hielp het me ook wel weer om te relativeren. Het helpt als anderen ook hetzelfde meemaken." – Bron
