Ellen Deckwitz: "Ondanks het zware onderwerp is het een boeiend en hoopgevend boek, waarin Van der Kolk vertelt over de weerslag van geestelijk leed op het lijf, en ook hoe je ermee om kan gaan." – Bron

Ellen Deckwitz tipt haar alltime favorite: "De Meester en Margarita, van Michail Boelgakov. Omdat hij heel goed verschillende vertelstijlen weet te gebruiken en een indringend verhaal optekent. Een combinatie van politiek, bijbel en liefde – en Boelgakov weet die drie grote onderwerpen knap met elkaar te verweven. Het is één van de grappigste boeken die ik heb gelezen. Ik lachte zelden hardop bij een boek, tot ik deze opensloeg." – Bron

Ellen Deckwitz: "Via dit boek maakte ik kennis met de sterren van de Nederlandse dichtkunst. Ik heb het letterlijk stukgelezen, het is mijn basiskit van poëziekennis." – Bron

Ellen Deckwitz: "Ik zat op een streng protestantse basisschool. Thuis deden we niks aan geloof, dus op die school kwam ik in een andere wereld terecht. Elke dag begonnen we met een uur Bijbelles en op vrijdag deden we een Bijbelquiz. Het was heftig, maar ik leerde daardoor wel hoe belangrijk verhalen zijn. Ik leerde over de kracht van metaforen, want Jezus was natuurlijk een metaforen-eindbaas. Daar heb ik bij het schrijven nu voordeel van. De Bijbel is geen zelfgekozen boek van mijn leven, maar wel fundamenteel." – Bron

Ellen Deckwitz: "Ik heb de neiging om veel te piekeren, dan vraag ik me bijvoorbeeld af of ik tijdens een gesprek met iemand niet onaardig was. Een van Becks leerlingen in haar boek heeft dat probleem ook. Beck vraagt dan: ‘Waar is die persoon over wie je piekert?’ Geen idee, antwoordt de leerling. ‘Niet hier.’ Precies. Niets bijzonders heeft mijn denken gevormd en me rust gegeven." – Bron

Ellen Deckwitz: "Ik vond altijd dat je het in het leven op eigen kracht moest doen. Medicatie was voor kneuzen. Mijn grootouders hadden in Japanse interneringskampen gezeten, nu was het mijn beurt om te lijden. Dat hoorde er kennelijk bij. En toen las ik dit boek, rond mijn 26e. Elizabeth Wurtzel beschrijft hoe ze het psychisch moeilijk heeft en zich eerst op de been probeert te houden zonder medicatie. Daar herkende ik veel in. Omdat in dit boek ook schaamteloos eerlijk wordt gesproken over de nadelen van prozac, durfde ik het aan om het gebruik daarvan te overwegen." – Bron

Ellen Deckwitz: "T.H. White schreef zijn versie van het klassieke verhaal van koning Arthur vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog en dat merk je. In het eerste deel is Arthur kind, met tovenaar Merlijn als een soort grappige gekke oom. Hij laat Arthur kennismaken met het dierenrijk en toont hem hoe alles met elkaar verbonden is. In de volgende drie delen wordt het verhaal steeds grimmiger. Arthur wordt volwassen, er komt oorlog, mensen verraden elkaar. Maar de compassie blijft: mensen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Dit is een boek vol levenswijsheden." – Bron