Loes Luca: "Het laatste boek dat ik heb gelezen is De Amerikaanse prinses van Annejet van der Zijl. Dat vond ik een heel erg tof boek. Daar verlangde ik naar terug. Ken je dat? Dat je naar huis wilt om verder te lezen in een boek? Dat had ik met dit boek. Hoe die vrouw tegenslag na tegenslag te verwerken kreegen toch elke keer weer opkrabbelde en opnieuw begon – ja, dat spreekt mij wel aan." – Bron

Loes Luca: "Mijn favoriete verhaal is De honderdjarige van Godfried Bomans. Als kind heb ik het eens helemaal uit mijn hoofd geleerd: ‘“Is vader thuis?” vroeg ik aan het oude mannetje, dat opendeed. Hij knikte, en liet mij in een kamertje waar een nóg ouder mannetje zat, dat al bijna dood was. Haastig rukte ik een spreekhoorn van de wand en schreeuwde in zijn oor: “Wel gefeliciteerd!” ’ Ik heb het verhaal ook nog eens overgeschreven in een poëzieschriftje, dat ik als veertienjarige bijhield." – Bron

Loes Luca: "Het dagboek van Hendrik Groen heb ik gelezen. Dat lees je zo weg. Een heerlijke mopperkont is dat." – Bron

Loes Luca: "Ma van Hugo Borst natuurlijk. Dat heb ik ook gelezen omdat ze me gevraagd hebben om zijn moeder te spelen in de op handen zijnde verfilming van het boek. Ik heb zelf een moeder van in de tachtig die er qua geheugen op achteruitgaat, dus ik heb wel feeling met de doelgroep." – Bron